Od czwartku do soboty mieliśmy pod opieką Feliksa. Nie było to zbyt ciężkie zajęcie, gdyż w tym czasie spędzał 6 godzin dziennie na obozie baletowym. Zajęcia mieli tam przeróżne - balet klasyczny, jazzowy, taniec charakterystyczny, taniec w wodzie, rzemiosło artystyczne (arts craft) czyli wyszywanie wzorów na płóciennych torbach. Z jakim skupieniem on to wyszywał :)
- On świetnie szyje - pochwaliła go instruktorka.
- Wiem - potwierdziłem.
- Ale on NAPRAWDĘ świetnie szyje - podkreśliła widocznie uznając moją odpowiedź za zbyt obojętną.
Nowy rok szkolny zapowiada się bogato gdyż Feliksa zaakceptowano do Australian Boys Choir. Na przesłuchanie skierowala go nauczycielka gry na pianinie, która zwróciła uwagę na jego dużą muzykalność. Tu znowu mogłem dość obojętnie powiedzieć - wiem - gdyż próbki tej muzykalności znam z jazd samochodem podczas których Feliks śpiewa oraz układa własne aranżacje piosenek śpiewając drugim głosem. Jednak moja synowa nie byla taka pewna gdyż jednym z punktów przesłuchania był test umiejętności czytania, której to umiejętności, Feliks, z powodu nadmiaru innych zainteresowań, nie posiadł.
Gdyby on chodził do "normalnej" szkoły, w której dzieci poddawane są regularnym testom, to by go przesunęli do grupy cofniętych w rozwoju - wyjaśnia mi synowa - po czym oboje się śmiejemy gdyż każdy, po 2 minutach rozmowy z Felkiem, zorientuje się, że jest to wyjątkowo bystre dziecko. No, ale jak się testuje, to nie ma się czasu na rozmowy.
Przed Świętami Feliks złożył nam ofertę na dostawę świeżych jajek w cenie $6 za tuzin. Moje jajka będą zdrowe i smaczne, bo pochodzą od szczęśliwych kur - uzasadnił. Ofertę przyjęliśmy, dostawy rozpoczną się w lutym. Podczas ostatniej wizyty spytałem go, co on robi żeby te kury były szczęśliwe.
Dziadzia, te kury to hoduje mój drugi dziadek, i ja kupuję od niego jajka po $2 za pudełko. Tak mnie to rozśmieszyło, że zapomniałem już o szczęściu kur.
Po testach w chórze zapytałem:
- Feluś, a jak ty sobie dałeś radę z czytaniem?
- Dziadzia, ja im opowiedziałem co tam było na obrazku. A jak grali na pianinie, to ja wyśpiewałem najwyżej z wszystkich!
No przecież wiedziałem.
PS. Feliks uczęszczą do szkoły Steinerowskiej, w Polsce nazywają się one szkołami waldorfskimi .

Wizyty w sklepie jako klient to u mnie rzadkość. Jednym z wyjątków są zakupy świątecznych prezentów. Podczas jednej z takich wizyt zdarzyło mi się coś nieprawdopodobnego - kupiłem coś czego nie było na liście zakupów. Kupiłem ot tak - kierując się chwilowym impulsem. 

Brak mi inspiracji do pisania blogu. Na froncie rodzinnym spędzamy sporo czasu z wnuczętami, ale dzieci wyrosły już z okresu komicznych zachować i powiedzeń. Intelektualnie - krążę po obrzeżach filozofii, ale czuję się tam dość obco. Fizycznie - szkoda mówić. 

W poniedziałek znowu była piękna pogoda. Temperatura miała dociągnąć do 34 stopni więc dość wcześnie wskoczyłem na rower. W związku z tym na trasie napotkałem licznych rowerzystów jadących do pracy...

Jestem dość konserwatywnym użytkownikiem facebook, ale w sumie jest to dla mnie sympatyczne urządzenie. Poza możliwością wyrażenia tam swojego zadowolenie z sukcesów Justyny Kowalczyk znajduję czasami coś praktycznego, na przykład ten sposób obierania czosnku. Jedyne zastrzeżenie, to że my chyba nigdy nie używamy całej główki czosnku.

We wspomnianym ostatnio artykule filozoficznym znalazłem zdanie:  "Jeśli potrafimy znaleźć granice języka, wówczas będziemy wiedzieć jakie pytania filozoficzne możemy zadać".

Rok niby zaczął się świetnie, moje pierwsze wpisy to kąpiele morskie, jazda na rolkach, na rowerze, słońce i sport. Tak naprawdę jestem jednak w marudnym nastroju. Wczoraj dowiedziałem się możliwej przyczyny - przecież ta pełnia lata dookoła to tylko radosna przykrywka smutnego faktu, że już od kilku tygodni ubywa dnia. 

Dzisiaj rozpoczął się turniej tenisowy Australian Open. Wybrałem się więc na rowerze do centrum miasta. Po drodze zastanawiałem się nad faktem, że turniej ten rozgrywany jest nieprzerwanie od 1905 roku. Chodziło mi o ten brak przerw bo jednak turnieje w Wimbledonie i Rolland Garros zawieszono podczas II wojny. No cóż, szczęśliwy kraj. W połowie drogi minąłem trawiaste korty Kooyong, na których rozgrywano ten turniej do 1987 roku. Wreszcie zbliżam się do Rod Laver Arena. Mijam reklamę turnieju..

O bookcrossing dowiedziałem się już kilka lat temu. Idea jest prosta i sympatyczna - nie więź książki na swojej półce. Uwolnij ją, pozwól jej wędrować z rąk do rąk. W praktyce oznacza to pozostawienie książki w miejscu, w którym jest szansa na znalezienie chętnego czytelnika, który weźmie ją, przeczyta i ewentualnie puści dalej w obieg.

Dzisiaj rano pracowałem u św Wincentego. Przyjechałem trochę wcześnie, brama była jeszcze zamknięta a pod bramą czekała już jedna osoba. To pani, która pewnie ma stoisko albo sklepik z używaną odzieżą i regularnie zaopatruje się u nas. Zauważyła moją plakietkę z imieniem - Lech - to słowiańskie imię? - zapytała.